uw verhalen

Het verhaal van Helma – Wetgeving toegankelijkheid assistentiehonden

Ik ben in 2013 met een mooi plan begonnen.
Omdat ik 3 ongeneeslijke, niet zichtbare aandoeningen heb werd ik steeds geweigerd met mijn officiële assistentiehond. We zijn geen standaard “setje” dus dat was vreemd voor de meeste mensen. Maar omdat ik niet zo heel lang meer te leven zal hebben wilde ik wel nog overal naar toe. Ik ben immers met mijn to do lijstje bezig…. Dus bedacht ik op 1 januari 2013 dat ik maar eens van mijn woonplaats Cuijk te voet naar Den Haag moest gaan voor het aanbieden van een petitie want er was dus helemaal niets geregeld per wet. Iedereen mocht je dus ook weigeren. Ik heb toen 250 km in 10 dagen gelopen. Dat hadden wel 100 km minder kunnen zijn maar onderweg werd ik ook steeds geweigerd in hotels. Bizar, maar goed, dan maar 250 km lopen en dat met mijn beperkingen, orthopedische schoenen en zwaar hart patiënt en epilepsie patiënt. Ik heb ook een bindweefselaandoening waarbij alle gewrichten luxeren dus elke avond was er in het hotel een fysiotherapeut die mij behandelde. Enfin, lang verhaal kort, de petitie werd goed aangenomen in de Tweede Kamer. Alle partijen waren erbij aanwezig op 11 september 2013. Ik heb al die jaren alle vergaderingen en debatten bijgewoond in Den Haag. Dat kost bergen energie, zeker met mijn aandoeningen. Eerst de overwinning in januari dit jaar in de Tweede Kamer omdat daar de wetgeving aangenomen was. De wetgeving valt onder het VN Verdrag.

Honderden Kamerstukken heb ik gelezen en op vele geantwoord. Goede contacten gehad met de Eerste en Tweede Kamerleden. Een fijne samenwerking maar het duurde allemaal wat lang. Steeds weer goed onderbouwende verhalen geschreven. Zeer kritisch gekeken naar hoe het omschreven zou moeten worden in de wetgeving. Zoals IK het omschreven heb zo staat het nu ook in de wet. Ik ben maar alleen, ik heb geen grote organisatie achter mij staan maar heb dit met veel liefde gedaan voor alle assistentiehond gebruikers. Nu, drie jaar later is de wetgeving een feit.

Dinsdagavond 12 april jl werd het VN Verdrag aangenomen in de Eerste Kamer en moet het alleen nog ondertekend worden door de Koning. Ik ben ontzettend blij dat ik met heel veel doorzettingsvermogen en wilskracht mijn missie, de Hellumstocht kan afronden. IK heb alles wat er in de wetgeving staat geregeld. Daar mag ik oprecht trots op zijn. Zoveel moeite, zoveel inzet van mijn zijde.

Ik zou het fantastisch vinden dat mijn “overwinning” bekend zou worden gemaakt en dat dankzij mijn inzet er nu een wetgeving is voor alle gebruikers van assistentiehonden en dat ook zij kunnen gaan participeren in deze maatschappij. Met hun trouwe viervoeter aan hun zijde. Die zoveel voor ze doen. Mijn bijzondere verhaal. Klaar nu. Mijn missie is geslaagd.

Helma Verhoeven-Jacobs, grondlegster van een wetgeving, samen met assistentiehond Banios Voor eeuwig de geschiedenis boeken in. Geweldig.

Weer een stuk verder in een toegankelijk Nederland. Voor allen en iedereen.

Klik hier voor alle artikelen in diverse media over Helma: Helma in de media

Klik hier voor alle artikelen in diverse media over Helma: Helma in de media

Advertisements